Zadośćuczynienie ( art. 445 § 1 K.C.)

Zadośćuczynienie jest bardzo szczególną formą świadczenia. Zadośćuczynienie w odróżnieniu od odszkodowania (czyli świadczenia branego pod uwagę w procesie w likwidacji szkód osobowych przez Towarzystwa Ubezpieczeniowe i mającego na celu naprawienie szkód materialnych i wymiernych )  zapewnia pokrycie strat tzw. „ trudnych do określenia”- takich jak ból czy cierpienie fizyczne i psychiczne. Zadośćuczynienie nie ma schematycznego procesu przyznawania środków finansowych, gdyż ma na nie wpływ bardzo wiele czynników, które najogólniej rzecz ujmując, wynikają ze zmian w życiu osoby poszkodowanej w wypadku. Bierze się tu przede wszystkim pod uwagę: doznane w wyniku wypadku obrażenia ciała, okres leczenia, sposób przebiegu leczenia, okres rehabilitacji oraz dalsze konsekwencje wypadku w przyszłości. W dochodzeniu tego rodzaju świadczeń należy wykazać się jednak dużą znajomością zagadnienia . Osoba poszkodowana najczęściej nie ma żadnego doświadczenie w dochodzeniu swoich praw wobec zakładów ubezpieczeniowych. T.U. praktycznie każdego dnia prowadząc likwidację szkód osobowych wykorzystują niestety taki brak kompetencji i niewiedzę ofiar wypadków, które samodzielnie próbują wyegzekwować od ubezpieczyciela godziwe zadośćuczynienie.